دیفیبریلاتور کاردیو ورتر
Automatic Implantable Defibrillator / Cardioverter
ترجمه شده توسط : عطیه پور بختیار
دیفیبریلاتور کاردیو ورتر اتوماتیک قابل کاشت در بدن که معمولا AIDC خوانده می شود وسیله ای است که ریتم قلب را به صورت پیوسته نمایش میدهد .
اگر این وسیله ضربان تند غیر طبیعی را تشخیص دهد ، خیلی سریع و به صورت الکتریکی ، قلب را با آن همگام می کند و یا با دادن شوک الکتریکی کوچکی ریتم قلب را به حالت نرمال بازمیگرداند.
بیما ر متوجه همگام کردن سریع نمی شود ولی شوک الکتریکی را مانند یک ضربه محکم به قفسه سینه احساس میکند.
این وسیله برای درمان فوری ریتمهای قلبی که به صورت ناگهانی ایجاد شده و زندگی را تهدید می کنند و حالتهایی که بیمار نمی تواند منتظر رسیدن آمبولانس بماند ، استفاده می شود.(مانند تاکی کاردی بطنی (تند کا رکردن ) و فیبریلاسیون بطنی (انقباضات نامنظم رشته های ماهیچه ای قلب))
امروزه بعضی استفاده از این وسایل را برای ریتمهای قلبی کم خطرتر مانند فیبریلاسیون دهلیزی بررسی می کنند .
دستگاه در اتاق عمل در بدن کاشته می شود و توسط لیدهای مخصوص AICD (دیفیبریلاتور کاردیوورتر اتوماتیک داخلی) به قلب متصل میشود .
معمولا عمل دو تا سه ساعت طول میکشد و روز بعد بیمار از بیمارستان مرخص می شود .
دستگاهها ی قدیمیتر در دیواره بطنی کاشته می شدند ولی اخیرا دستگاههای کوچکتر مشابه با پیس میکر استاندارد زیر استخوان ترقوه کاشته می شوند .لیدها از میان یک سیاهرگ عبور داده شده و وارد قلب می شوند .
این لیدها گزارشی از فعالیت الکتریکی قلب به دستگاه می دهند و در صورت نیاز ، الکتروتراپی را به قلب منتقل می کنند .
این وسایل می توانند مانند یک پیس میکر استاندارد هم عمل کنند و در صورت تپش آهسته قلب ، ریتم آن را منظم کنند و همانند پیس میکر دائما باید تصویر قلب را به نمایش درآورند .
روی این دستگاه و از روی پوست وسیله دیگری قرار می گیرد که می تواند نحوه برنامه ریزی دستگاه و وضعیت باتری را مشخص کند و بررسی کند که آیا هماهنگی یا شوکی روی قلب انجام شده است و درمانی روی آن صورت گرفته است یا خیر.
برنامه ریزی دستگاه مطابق نیاز بیمار و برای ایجاد مناسبترین حالت برای بیماران قابل تغییر است .
یک تصویر نگار معمولی نزدیک به پایان یافتن طول عمر باتری ، زمان پایان آن را مشخص میکند .
زمانی که این اتفاق روی میدهد ، وسیله قدیمی را خارج میکنند و دستگاه جدیدی کاشته میشود .ولی لیدها همیشه در جای خود باقی می مانند .
به بیماران توصیه می شود زمانی که شوکی را احساس کردند فورا به پزشک خود اطلاع دهند . احساس کردن یک شوک الزاما به معنای این نیست که بیمار باید در بیمارستان بستری شود و معمولا میتواند روز بعد برای بازبینی دستگاه به مطب پزشک مراجعه کند . با این وجود بیمارانی که بیشتر از یک شوک را تجربه کرده اند ، در بیمارستان بستری می شوند .
این وسایل کامل نیستند و گاهی اوقات برای ریتم های سریع قلبی که مخاطره آمیز نیستند هم درمان را انجام میدهند .
به همین علت است که باید بعد از احساس هر شوک دستگاه بررسی شود تا با تغییر برنامه ریزی مشخص شود که برای چه ریتم های قلبی دریافت شوک بکار رود .
>>>
آریتمی : عملكرد بد در سیستم الکتریکی قلب.
نشانه های بیماری شامل تپش قلب ( احساس کوبیدن ، کار کردن نامنظم ، ضربه زدن و خیلی تند کار کردن در سینه ) ، تنفس کوتاه ، احساس سنگینی یا درد در سینه ، ضعف ، سرگیجه ، سستی و از دست رفتن هوشیاری.
IV : سوزن درون وریدی و سرم مایع
گره سینوسی دهلیزی (SA) : پیس میکر طبیعی قلب
ترجمه شده توسط : عطیه پور بختیار ( عضو کمیته ترجمه انجمن علمی مهندسی پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول)
تبلیغات 




















