تبلیغات
๑۩۞۩๑ سایت جامع مهندسی پزشکی ایران ๑۩۞۩๑ - چاقوی الکتریکی برش بهتر ،انعقاد خون سریع تر

جستجو

 

چاقوی الکتریکی برش بهتر ،انعقاد خون سریع تر

دوشنبه 29 مهر 1387   02:59 ب.ظ


نوع مطلب : الکتروسرجری ،

چاقوی الکتریکی برش بهتر ،انعقاد خون سریع تر
نویسنده: احسان آرا ، میلاد عطارزاده ، مسلم بگل
دانلود کامل مقاله :
http://www.iranbmemag.com/fa/issue/download.asp?t=tblarticle&f=file&i=894&n=
چاقوی الكتریكی، یك منبع جریان متناوب است كه در فركانس های رادیویی (RF) عمل می كند. در محدوده 300 كیلو هرتز تا 4 مگا هرتز عمل می كند.زمانی كه جریان فركانس بالا از الكترود فعال با سطح كوچك از درون بدن بیمار، به الكترود خنثی با سطح بزرگ جاری می شود، چگالی جریان زیادی در ناحیه باریك الكترود فعال ایجاد می شود.به محض اینكه چگالی جریان از مقدار مینیمم بیشتر شود، این چگالی به بافت هدایت می شود و باعث ایجاد حرارتی می شود كه برای انعقاد یا برش لازم است. در ادامه پس از بررسی روش كار دستگاه و نحوه استفاده از آن به بررسی خطرات كار با آن خواهیم پرداخت، كه مهم ترین آن ها سوختگی بیمار بر اثر به كار بردن ناصحیح دستگاه در حین عمل جراحی است.
برخی از مزایای استفاده از چاقوی برش الكتریكی نسبت به یك چاقوی برش مكانیكی، شامل امكان انعقاد هم زمان با برش و جلوگیری از پراكنده شدن سلول های بیمار و آلوده به بافت های اطراف است كه مزایای بزرگی به شمار می آیند. این وسایل در ابتدا تنها برای عمل انعقاد بافت جهت جلوگیری از خونریزی مورد استفاده قرار می گرفتند اما در حال حاضر جهت برش بافت یا برش و انعقاد همزمان نیز مورد استفاده قرار می گیرد. به طور كلی دستگاه الكترو سرجری (ESU) دارای دو مولد مجزای فركانس بالا برای هر یك از خروجی های تك قطبی‌‌(onopolar) و دو قطبی (Biopolar) است.
بلوك دیاگرام اجزای تشكیل دهنده یك دستگاه جراحی الكتریكی (ESU) در شكل (1) نشان داده شده است. برای انعقاد خون و خشكاندن بافت مطابق با شكل (1ـ ب) از پالس های سینوسی میرا شونده، استفاده می شود. امواج سینوسی RF دارای فركانس طبیعی 250ـ200 كیلو هرتز است و معمولا 120 پالس در ثانیه اعمال می شود. ولتاژ مدار باز در حدود 300 تا200 ولت و توان بر روی بار 500 اهمی در حدود200 تا80  وات است. دامنه ولتاژ و توان بستگی به كاربردهای ویژه دستگاه جراحی الكتریكی دارد.
عمل برش با منبع RF موج پیوسته مطابق شكل (1) انجام می گیرد. اغلب دستگاه‌ها در حین كار به دلیل اثر بارگذاری و كشیده شدن جریان قادر به تولید منبع پیوسته تغییر شكل (1ـ ب) نبوده و نیاز به مدولاسیون دامنه است.
عمل برش در فركانس های ، ولتاژ و توان بالاتر انجام می شود، زیرا حرارت شدید جرقه بایستی به جای جوش دادن بافت در محل بریدگی آن را از بین ببرد. فركانس كار از حدود 500 كیلو هرتز تا 5/2 مگا هرتز است. ولتاژ مدار باز 9 كیلو ولت و توان حدود  750 تا100وات است.معمولا عمل برش منجر به خون ریزی می شود. دستگاه جراحی الكتریكی (ESU) با تركیب دو شكل موج نشان داده شده در شكل (1ـ ب)، به هدف خود می رسد. شكل موج آخر به نام شكل موج blended (كور كردن) معروف است. فركانس مورد استفاده معمولا همان فركانس برش است. برای به دست آوردن نتایج بهتر نسبت به برش تنها، جراحان ولتاژ و توان بالاتری را ترجیح می‌دهند.
اساس كار یك دستگاه جراحی الكتریكی با الكترود تك قطبی در شكل (2) نشان داده شده است. اثر گرمایی دستگاه ESU كه به تخریب بافت منجر می شود، به وسیله مقاومت الكتریكی بافت به جریان با فركانس و چگالی بالا ایجاد می‌شود.اگر حرارتی كه در اثر چگالی جریان زیاد در ناحیه باریك الكترود فعال ایجاد می شود بیش از 100 درجه سانتی‌گراد باشد، بافت و مایع سلولی تبخیر می شوند. سلول های بافت به دلیل فشار بخار دو نیم می شوند و این مسئله باعث جدا شدن بافت می شود.
هنگامی كه درجه حرارت بافت زیر 100 درجه سانتی گراد باقی بماند باعث لخته شدن مواد سلولی و انعقاد می شود. در جراحی الكتریكی از الكترودهای فعال مختلفی استفاده می شود كه الكترودهای فعال Lancet و سوزنی چگالی جریان بسیار زیادی تولید می كنند. الكترودهای صفحه ای و كروی با سطح بزرگتر، چگالی جریان كمتری ایجاد می كنند. بنابراین دمای كمتری در بافت تولید می شود كه در ناحیه بزرگتری برای انعقاد منتشر می شود. برای جلوگیری از تحریك فارادیك اعصاب و ماهیچه ها به جریان های فركانس بالا با فركانس متجاوز از KHZ300 است.


الكترودهای به كار رفته در سایزها و شكل های مختلف (بسته به كاربرد آن ها) موجود است. الكترود فعال (Active Electrode) شبیه چاقوی جراحی است، با یك دسته ایزوله كه توسط جراح گرفته می شود. در حالی كه هدف پروب فعال، اعمال انرژی به بافت از طریق نوك پروب است كه به اعمال برش، انعقاد یا هر دو آنها منجر می شود. الكترود خنثی (dispersive electrode) دارای عملكرد متفاوتی است. نقش این الكترود در حقیقت تكمیل مدار اعمال RF به بیمار است. بدون توجه به نوع الكترود غیر فعال، اساس عملكرد دستگاه یكسان باقی می ماند. جریان گذرنده از داخل صفحه بیمار، همان جریان گذرنده از داخل الكترود فعال است. اما از آنجا كه الكترود فعال، سطح مقطع كوچكتری نسبت به الكترود غیر فعال دارد، چگالی جریان بر حسب آمپر بر متر مربع (A/m2) خیلی بزرگ تر است. در نتیجه اختلاف در چگالی جریان بین دو الكترود، بافت زیر الكترود غیر فعال، اندكی گرم می شود، در حالی كه بافت زیر الكترود فعال تا حد تخریب گرم می شود.


حالت های خروجی
حالت های خروجی مختلف یك دستگاه جراحی الكتریكی (ESU) به پزشك امكان انتخاب مؤثر ترین روش برای به دست آوردن بهترین نتیجه از عمل جراحی را می دهد. حالت های كاری دستگاه شامل موارد زیر است:
 برش خالص (pure cutting)
در برش از الكترودهایی با ضخامت كم مانند الكترودهای سوزنی، چاقویی، lancet و الكترودهای حلقوی (wire loop یا band loop) استفاده می شود، كه انتخاب نوع الكترود به اثر برش مورد نظر بستگی دارد.
 الكترودهای سوزنی و lancet با ضخامت خیلی كم، مناسب ترین الكترودهای برای برش های نرم و هموار و بدون اثرات قابل توجه بر بافت های مجاور هستند (شکل-3).

بهتر است از الكترودهایی با ضخامت زیاد برای برش های نرم و هموار استفاده نشود، چون این الكترودها همزمان با برش روی بافت های مجاور اثر می گذارد (شکل-4).
الكترودهای lancet برای برش در بافت چربی مناسب هستند و به دلیل مقاومت الكتریكی بالای این بافت ها،توان بیشتری برای برش لازم است (شکل-5).
استفاده از الكترودهای حلقوی برای بیوپسی و دیگر جراحی های نمونه برداری از بافت پیشنهاد می شود.(شکل6)
هرگاه اندازه ضخامت الكترودهای برش زیادتر باشد، عمق ناحیه انعقاد نیز بیشتر خواهد بود. درجه انعقاد به سرعت حركت الكترود روی بافت نیز بستگی دارد. هر چه سرعت حركت الكترود برش كمتر باشد، درجه انعقاد بافت های برش خورده، بیشتر خواهد بود.
 انعقاد خالص (pure coagulation)
انعقاد در جراحی عمومی كاربرد زیادی دارد و می توان گستردگی ناحیه انعقاد را به وسیله تغییر شدت همراه انتخاب الكترود مناسب كنترل كرد.
برای انعقاد با گستردگی كمتر از الكترودهای سوزنی استفاده می شود، به عنوان مثال برای جدا كردن شبكیه و اپیلاسیون (شکل-7).

با تنظیم شدت كم، انعقاد ناحیه بزرگتری را در بر می گیرد (شکل-8).
با تنظیم شدت زیاد، انعقاد محدود و سریع می شود، بافت در ناحیه ای كه الكترودهای انعقاد قرار دارند، به سرعت  خشك شده و جریان به دلیل افزایش مقاومت بافت كاهش
می یابد (شکل-9).
             
برای توقف خون ریزی و دقت و تمركز روی قسمت بزرگی از بافت مانند جراحی تومور، انعقاد با الكترودهای كروی و صفحه ای انجام می شود (شکل-10). 
                  
با استفاده از انعقاد رگ های خونی سریع بسته می شوند. بدین ترتیب كه رگ با پنس نگه داشته می شود و جریان از طریق الكترود فعال برقرار می شود و انعقاد در منطقه عبور جریان از بدن ایجاد می شود (شکل-11).

اگر جریان فركانس بالا پیش از قرار گرفتن الكترودها بر روی بافت برقرار شود، باعث ایجاد جرقه بین بافت و الكترود شده و پوششی عایق به وجود می آورد (شکل-12).
الكترودها باید تمیز نگه داشته شوند، زیرا كثیف بودن الكترودها باعث ایجاد پوشش شامل باقیمانده بافت سوخته و خون است. جرقه ها باعث كربنیزه شدن سطح تماس می شود (شکل-13).
 تركیب حالت های برش و انعقاد هم زمان خود این حالت به 3 دسته bland I، blend II، blend III تقسیم می شود.
 
Fulguration یا spray-coagulation
 این نوع اعقاد با جریان فركانس بالا با ولتاژ زیاد و مدولاسیون قوی (crest factor زیاد) انجام می شود و نیازی به تماس الكترود با بافت نیست. در این روش معمولا از الكترودهای باریك و كوچك استفاده می شود و بین بافت و الكترود فاصله هوایی وجود دارد.
از روش Fulguration در جراحی كیست ها و تومورهای كوچك خوش خیم و از بین بردن ضایعات پوستی استفاده می‌شود.برای توقف خونریزی عروق خونی كه به طور مستقیم نمی توان به آنها دسترسی پیدا كرد، نیز از روش spary-coagulation استفاده می شود.
 انعقاد دو قطبی (BI-coagulation)
این روش به جراح اجازه می دهد كه از انعقاد با دقت زیاد استفاده كند. روش انعقاد دو قطبی در جراحی های اعصاب و جراحی های ظریف (Micro) و جراحی عروق ترجیح داده می شود. در عمل جراحی TUR و اندوسكوپی نمی توان از این روش استفاده كرد.در روش دو قطبی الكترود خنثی وجود ندارد و هر دو الكترود مورد استفاده جراح فعال هستند و به همین دلیل خطرات سوختگی در محل الكترود خنثی وجود ندارد.
در مورد رگ‌های خونی، انعقاد فقط برای رگی كه بین دو سر پنس (Forceps) قرار دارد، ایجاد می شود و این مسئله از آسیب های حرارتی نقاط حساس مجاور بافت یا اعصاب جلوگیری می كند. اگر یك رگ یا قسمتی از یك بافت با پنس گرفته شود و جریان فركانس بالا جاری شود، با توجه به چگالی جریان در بافت، گرما تولید می شود و اثر انعقادی مورد نظر به دست می آید. دو تیغه پنس از یكدیگر عایق شده اند و به كابل دو قطبی اتصال دارند، یك تیغه برای جریان ورودی و تیغه دیگر برای جریان خروجی.
برای جلوگیری از ایجاد سوختگی در انگشتان جراح، لازم است لایه ای از مواد عایق روی پنس كشیده شود. البته با توجه به اینكه حداكثر توان در حالت دو قطبی كمتر از w60 است و نیاز به ولتاژ زیادی در دو سر قلم ندارد، در بسیاری از موارد حتی اگر پنس با مواد عایق پوشیده نشده باشد، خطر سوختگی برای جراح وجود ندارد.
روش انعقاد دو قطبی حساسیت و ظرافت زیادی دارد و برای اجتناب از برخی مشكلات كاربردی مانند چسبیدن بافت ها به سر پنس به دقت زیادی نیاز است.در پایان انعقاد وقتی كه پنست جدا می شود، رگ ها به سر پنست می چسبند و دوباره پاره می شوند. برای جلوگیری از این مسئله پنس هایی با سرهای هادی حرارتی یا پنس هایی كه از تیتانیم ساخته شده اند پیشنهاد می شود.
گاهی اوقات پس از روشن كردن دستگاه و برقرار شدن جریان هیچ اثر انعقادی ایجاد نمی شود و با وجود اینكه مولد روشن شده است به نظر می رسد كه هیچ جریان فركانس بالایی وجود ندارد. علت این مشكل، خراب بودن پنس یا كابل اتصال آن،  یا كثیف بودن سرهای پنس است. خون خشك شده و باقی مانده بافت باعث عایق شدن سرهای پنست و قطع جریان می شود.
خودکارAuto
معمولا در جراحی های ظریف (Micro surgical) استفاده از پدال پایی برای كنترل انعقاد دو قطبی مشكل است برای این منظور از روش انعقاد دو قطبی خودکار (Auto) استفاده می شود. فرمان در حالت خودکار به صورت تأخیری پس از تماس الكترود دو قطبی پنس با بافت صورت می گیرد. Auto به وسیله كلید فشاری روشن می شود.
هشدارها و احتیاط های لازم در هنگام استفاده از دستگاه‌سوختگی های پوست بیشترین مشكل گزارش شده است كه در محل الكترود برگشتی (Dispersive Electrode) اتفاق می دهد كه مهم ترین علت آن عدم اتصال مناسب این الكترود با بدن بیمار است.
جریان فركانس بالایی كه از طریق الكترود فعال تك قطبی وارد بدن می شود، باید توسط صفحه بیمار از بدن او خارج می‌شود. اگر نصب صفحه بیمار فراموش شود یا به درستی انجام نشود، جریان از بدن بیمار به اشیاء رسانا مانند تخت جراحی، نگه دارنده ها و لوازم دیگر منتقل می شود كه ممكن است در سطوح نسبتا كوچك تماس، چگالی جریان در آنها آنقدر بالا رود كه باعث ایجاد سوختگی در بیمار شود. همچنین جهت جلوگیری از سوختن بافت، الكترود برگشتی باید دارای سطح تماس بزرگ با بدن بیمار بوده تا مسیر خروجی با مقاومت كم و چگالی جریان پایینی را ایجاد کند (شكل 3).
تمام واحدهای ESU دارای مدارهای محافظتی است تا احتمال سوختگی ها در ارتباط با الكترود برگشتی در بیمار كاهش یابد. بیشتر این واحدها مجهز به سیستم مانیتور كابل به الكترود برگشتی است كه در صورت بروز اشكال در كابل یا قطع شدن آن از واحد ESU یا الكترود برگشتی از فعال شدن دستگاه جلوگیری شود. این سیستم نمی تواند اشكالات مربوط به جدایی الكترود برگشتی از بدن بیمار را آشكار سازد كه به سوختگی بیمار منجر خواهد شد. بنابراین برخی كارخانه های سازنده مانیتورهایی را طراحی کرده اند كه كیفیت تماس الكترود با پوست را ارزیابی كرده، اگر امپدانس بین الكترود و پوست از مقادیر مجاور تجاوز كند، نشان می دهند اشكال وجود دارد و در نهایت به آلارم دادن مانیتور و غیر فعال شدن ESU خواهد شد. این مانیتورها RECQM نامیده می شود.
مدارهای حفاظتی كه برای كاهش احتمال خطر سوختگی به كار می روند، جریان جاری در كابل الكترود فعال را با جریان بازگشتی به ESU مقایسه كرده، در صورتی كه این دو جریان اختلاف بارزی داشته باشد، آلارم می دهند و ESU را خاموش می كنند. بنابراین دستگاه فقط هنگامی قادر به اعمال جریان خواهد بود كه یك مسیر عبور جریان مستقیم بین ESU، الكترود فعال، بیمار، الكترود و كابل برگشتی وجود داشته باشد. دستگاه فقط در این حالت فعال خواهد بود.
نكات زیر در هنگام به كارگیری صفحه بیمار باید رعایت شوند:
• عملكرد مدار ایمنی صفحه بیمار باید پیش از هر جراحی كاملا بررسی شود.
• در حالت مونوپلار اگر صفحه بیمار بسته نشود یا اتصال صحیحی نداشته باشد، جریان از بیمار به اشیاء هادی مانند تخت جراحی، قسمت های فلزی دیگر یا نواحی مرطوب و غیره جاری می شود و چگالی جریان می تواند بسیار بزرگ باشد و باعث ایجاد سوختگی در نواحی تماس بیمار با این قسمت ها شود.
• سطح هادی الكتریكی بیمار حداكثر cm2180 است و صفحه بیمار بهتر است روی بازوها یا ران ها نزدیك ناحیه ای كه عمل جراحی انجام می شود بسته شود.
 صفحه بیمار در محدوده مشخص شده باید تا جایی كه ممكن است از ناحیه ای كه عمل جراحی روی آن انجام می شود دور باشد. در شكل مناسب ترین نقاط برای بستن صفحه بیمار نشان داده شده است (شکل-14).

 هنگام جایگذاری الكترودها و اتصالات دقت زیادی باید به عمل آید. مسیر جریان فركانس بالا در بدن بیمار باید تا جایی كه ممكن است كوتاه باشد. بنابراین صفحه بیمار باید به ناحیه ای كه عمل جراحی روی آن انجام می شود نزدیك باشد و اتصال الكتریكی خوبی با پوست بیمار داشته باشد.
 در طول عمل جراحی صفحه بیمار باید با پوست بیمار اتصال كامل و قابل اطمینانی داشته باشد و اگر صفحه بیمار روی اندام ها بسته شود نباید باعث ایجاد خونریزی شود.
• كابل های الكترودهای فركانس بالا باید تا جایی كه ممكن است كوتاه باشد و پیچ خوردگی نداشته باشند و نباید با بیمار و كابل های دیگر تماس داشته باشند.
 مسیر برگشت جریان فركانس بالا باید تا جایی كه ممكن است كوتاه باشد و به صورت متقاطع با بدن و به خصوص قفسه سینه قرار نگیرد.
 رسانایی الكتریكی پوست در محل نصب صفحه بیمار باید با پاك سازی از چربی، ماساژ و برس كشیدن و مالیدن محلول نمك افزایش یابد تا عبور جریان فركانس بالا بهتر شود.
 صفحه بیمار را نباید مستقیما روی رگ های بزرگ نزدیك پوست نصب كرد. این صفحه باید طوری محكم قرار گیرد كه حتی اگر بیمار حركت كرد تمام سطح تماس و اتصالات مربوطه به جای باقی بمانند.
 الكترود خنثی نباید روی نواحی استخوانی یا مو دار بسته شود. موهای ناحیه ای که صفحه بیمار روی آن بسته می شود، باید پیش از عمل جراحی تراشیده شود.
 در هنگام استفاده از دستگاه نباید بیمار با قسمت های فلزی كه زمین شده اند تماس پیدا كند. این مسئله ممكن است در برخی جراحی ها امكان پذیر نباشد. در هر صورت برای بیشتر كردن ایمنی بیمار، باید استفاده از این قبیل موارد در جراحی كاهش پیدا كند.
 کابل های دستگاه نباید به گونه ای قرار گیرند كه در تماس با بدن بیمار  یا سایر کابل ها باشند.
 الكترودها و پروب های دستگاه های مانیتورینگ، تحریك كننده ها و دستگاه ها و تجهیزات تصویر برداری می توانند مسیری برای عبور جریان فركانس بالا حتی در حالتی كه با باطری تغذیه شده یا ایزوله شده باشند، ایجاد كنند. جهت كاهش احتمال خطر الكترودها و پروب های این وسایل باید تا حد امكان از تجهیزات الكتروكوتر دور باشند (چه دستگاه و چه الكترود خنثی). امپدانس ورودی الكترود دستگاه مانیتور می تواند از خطر سوختگی بكاهد اما در هنگامی كه از الكترودهای سوزنی استفاده می شود اتصال این الكترودها و دستگاه در هنگام كار با دستگاه الكتروكوتر باید جدا شوند تا از خطر سوختگی بیمار بكاهند.
 کابل ها و لوازم جانبی چند بار مصرف باید مرتبا طبق دستور العمل های سازنده تست و ارزیابی شوند.
• كاهش توان خروجی  یا نقص در كاركرد دستگاه الكتروكوتر ممكن است از عدم اتصال صحیح الكترود زمین باشد. بنابراین تا شناسایی کامل دقیق عیب سیستم باید از بالا بردن یا افزایش توان دستگاه خودداری به عمل آید. در هنگام استفاده از حالت تك قطبی به علت حرکت های بیمار، ممكن است اتصال صحیح بین بیمار و الكترود دستگاه از بین برود.
 استفاده از دستگاه الكتروكوتر می تواند باعث ایجاد تداخل امواج الكترو مغناطیس و تأثیر بر روی سایر دستگاه های پزشكی مانند پیس میكرهای قلبی شود. بنابراین پیش از استفاده باید، از خطرناك نبودن این امواج برای بیمار اطمینان حاصل شود.
 هنگام جراحی الكتریكی ایجاد جرقه در الكترودهای فعال غیر قابل اجتناب است بنابراین بهتر است از به كار بردن مواد بیهوشی قابل اشتعال یا گازهای اكسید كننده مانند اكسید نیتروژن (N2O) و اكسیژن در صورتی كه عمل جراحی در ناحیه قفسه سینه یا سر، انجام می شود، اجتناب شود. مگر آنكه این مواد از محل جراحی دور شوند.
 باید از تماس مواد و وسایل آتش زا با الكترودهای دستگاه جدا خودداری شود. جهت جلوگیری از سوختگی در حین جراحی باید از وارد کردن الكتروكوتر به داخل نای خودداری شود.
 اگر از وسایل جانبی كه دارای كانكتور مشابه باشند استفاده شود، ممكن است باعث ایجاد خطر شود. بنابراین هنگام استفاده از این وسایل به نوع خروجی كه این وسایل برای آنها طراحی شده اند توجه شود.
 اگر به طور موقت از الكترود دستگاه استفاده نمی شود، این الكترود باید داخل یك محفظه ایزوله نگهداری شود. هرگز نباید از الكتروكوتر برای ختنه استفاده شود.
• دودی كه هنگام استفاده از دستگاه بر می خیزد برای جراح و كادر جراحی ضرر دارد. در این مورد استفاده از ماسک هایی برای فیلتركردن یا روش های دیگر توصیه می شود.
• خون، محلول نمك فیزیولوژی، مایع جنینی و مایعات دیگر هادی الكتریكی هستند و ممكن است باعث ایجاد مدار بسته فركانس بالا شوند. باید از نفوذ این مایعات به درون قلم سوئیچ دار جلوگیری كرد.
 اگر به طور موقت از دستگاه استفاده نمی شود و دستگاه در حالت AUTO قرار دارد، باید از قرار دادن الكترود روی بدن بیمار یا سطوح هادی خودداری شود.
• الكترود فعال نباید با قسمت های فلزی یا صفحه بیمار به منظور اثبات عملكرد دستگاه، اتصال داده شود.
 الكترود فعال جراحی الكتریكی نباید نزدیك الكترودهای ECG استفاده شود حداقل (فاصله  cm15).
 سطوح الاستیك روی تخت های جراحی كمی الكتریسیته ساكن را هدایت می كنند. برای عایق كردن بیمار در برابر جریان های فركانس بالا می توان یك حوله خشك و جاذب بین بدن بیمار و تخت قرار داد. در مدت جراحی این حوله نباید مرطوب شود.
 قسمت هایی كه تعرق زیاد دارند و محل های ارتباط پوست با پوست (مثلا بین دست ها و بدن بیمار) باید با پارچه خشك جدا شوند.
 هنگام جراحی روی قسمت هایی از بدن كه عرض كمی دارند می توان از روش دو قطبی به منظور جلوگیری از انعقاد ناخواسته در دیگر نواحی استفاده كرد.
 مناسب ترین توان خروجی توانی است كه با بهترین اثر برشی یا انعقادی بدست می آید و آثار نامطلوب مانند كربنیزاسیون، سوختگی و غیره به حداقل مقدار می رسند. این توان به پارامترهای فراوانی بستگی دارد مانند شكل الكترود فعال، خواص بافت، تكنیك شخصی كادر جراحی و غیره. برای كم كردن آثار جانبی نامطلوب مانند كربنیزاسیون بافت، خطر سوختگی بیمار و غیره باید همیشه دقت كرد كه توان خروجی مورد استفاده تا حد امكان كم باشد.
بنابراین تمام اعضای یك تیم جراحی كه در اتاق عمل از دستگاه جراحی الكتریكی استفاده می كنند باید به اصول عملكرد و نحوه استفاده صحیح، قابلیت ها و محدودیت های این وسیله آشنایی كامل داشته باشند و احتیاط های لازم را در این زمینه رعایت کنند.بیشترین مشكلات در استفاده از  ESUها، سوختگی ها و جراحات بافت، آتش سوزی و همچنین تداخل الكتریكی این وسیله با دیگر تجهیزات مورد استفاده در اتاق عمل است.
منابع
[1]ماهنامه مهندسی پزشكی و تجهیزات آزمایشگاهی سال ششم شماره 61
[2] Joseph J.Carr & John M.Brown : Introduction to biomedical equipment technology (1994)

منبع : ماهنامه مهندسی پزشکی

نوشته شده توسط : سایت جامع مهندسی پزشکی